vanaf 14 maart is er een nieuw systeem ingevoerd t.a.v. de reserveringen. In principe is het onze bedoeling konijnen niet langer dan een week te reserveren. Toch maken we hiervoor regelmatig een uitzondering, als het voor mensen of onszelf even niet uitkomt de dieren op te halen. Tja, sommigen zitten hier wel maanden, dus dan is die paar dagen wachten helemaal niet erg. En ook als een ram nog gecastreerd moet worden is die ene week niet te handhaven.
Toch hebben we de regels een beetje aangepast. Helaas gebeurt het nog wel eens dat mensen een dier reserveren, maar toch besluiten ervan af te zien. Dit is op zich niet erg, want de beslissing om dieren in huis te nemen moet wel overwogen zijn. Het is echter wel sneu voor bepaalde dieren, als ze geplaatst hadden kunnen worden, maar dat we ze tevergeefs vastgehouden hebben, omdat er gereserveerd was. Het gebeurt helaas toch best vaak dat dieren zonder verder bericht niet opgehaald worden na een reservering. We hebben daarom besloten een datum af te spreken waarop de dieren opgehaald gaan worden. Uiteraard kan daar best iets aan geschoven worden, maar het is aan de nieuwe baasjes zelf om dit te regelen en de reservering te behouden. Zo is het voor iedereen duidelijk wanneer een dier gehaald gaat worden en lopen de dieren geen mooie plekjes mis, maar is het voor toekomstige baasjes nog steeds mogelijk dat ene mooie dier te reserveren.
Hallo! Ik ben Flupke! En ik woon in de opvang. Al een tijdje, maar dat mocht ik niet zeggen. Nu mag het wel. Nu ben ik ‘herplaatsbaar’. Jaja. Dat doet u mij nog niet zo na hè! Alleen, ik zat eens te denken.. En te tellen.. Ik ben een zwart konijntje. Nou ja, goed, ik heb een wit voetje (die heb ik niet gehaald hoor, maar gewoon gekregen!) en een vlekje op mijn neus. Maar verder ben ik toch wel zwart. Ja en toen ben ik dus gaan tellen.. Weet u wel hoeveel (bijna helemaal) zwarte konijntjes er in de opvang zitten?! Echt veeeeeeeul hoor! Annie, Lola, mijn broertje Daan.. Nieuwkomer Melle. En dan heb je Tika en Esra nog. Jill, die in pleeggezin woont. En Nala en Dropje, die zijn óók zwart. Hoe moeten wij nu een nieuw huisje vinden, als iedereen een witte of een grijze of een bruine wil? Ik begin me toch wat zorgen te maken hoor, ik woon hier graag maar ik heb begrepen dat een ‘echt huisje’ veel leuker is. Dus namens Annie, Lola, Daan, Melle, Tika, Esra, Jill, Nala, Dropje en natuurlijk mijzelf, wil ik graag een oproep doen. Neemt allen een zwart konijn! U zult versteld staan hoe leuk wij zijn, echt. We zijn heel veelzijdig en super functioneel. Vlekken ziet u niet op ons donkere vachtje, en wist u wel hoe mooi een zwart konijn kan glanzen? Dat haalt een wit konijn echt niet hoor! Bovendien vallen we lekker op in de sneeuw. En voor de binnenkant maakt het kleurtje helemaal niet uit.
Dus, komt u de volgende keer voor een zwart konijntje? Mooi, dat is dan afgesproken!
Hallo lieve baasjes,
Ik ben het weer, Snorremans. Ik vind het heel moeilijk om dit te schrijven, ik wil jullie niet teleurstellen, lieve baasjes. Maar ik heb jullie nu twee brieven geschreven, en ik hoor maar niks van jullie, lieve baasjes. Ik snap het niet, zouden ze hier dan toch gelijk hebben? Ze zeggen telkens tegen me dat ze wel een nieuw baasje voor me zullen vinden, een baasje dat goed voor me zal zorgen, maar dat wilde ik niet horen. Ik wilde alleen maar jullie, lieve baasjes. Jullie zeiden immers dat ik jullie liefste konijntje was. Maar ik zit hier nu al weken op jullie te wachten, en jullie komen maar niet.. Ik snap het niet, lieve baasjes, ik snap het niet. Wat heb ik toch verkeerd gedaan? Ik weet het niet, ik snap het echt niet.
Het spijt me echt, lieve baasjes. Maar ik kan niet langer op jullie wachten. Ik hoop dat jullie mij niet vergeten.
Veel liefs,
Snorremans
PS: Het gaat goed met me, misschien dat jullie dat nog afvroegen.. Mijn oogje is verwijderd en binnenkort mag ik langs de tandarts. Ik heb ook een euh, ander ingreepje gehad.. Daarom mag ik straks samen wonen met een vrouwtje, lieve baasjes. En vorige week waren er mensen in de opvang, waar ik straks mag wonen. Ze vonden me net zo geweldig als jullie me ooit vonden, lieve baasjes. Jullie hoeven je geen zorgen om mij te maken, als jullie ooit nog eens aan mij terug denken..
De verhuizing is klaar. Dat wil zeggen: op de oude lokatie is alles weggehaald en we zitten nu helemaal in Wildervank op de nieuwe lokatie. Daar is het helaas nog niet helemaal klaar. Er moet nog meer opslagruimte gemaakt worden en er zijn nog genoeg opruimklussen te doen. Toch mogen we niet klagen, want het aantal plaatsingen trekt weer aan. Nadat het een tijdje erg rustig is geweest, merken we dat men er weer zin in heeft om leuke dieren in huis te halen.
Bijna alle Fransjes zijn inmiddels verhuisd en onze laatste gecastreerde ram werd vandaag gekoppeld aan langzittertje Carlijn. Clemens kon het met zijn vorige vriendin niet echt vinden, dus daarom logeert hij nog een nachtje met zijn nieuwe vlam in de opvang. Morgen kunnen ze dan verhuizen, als alles goed is gegaan. En daar hebben we alle vertrouwen in, kijk maar eens naar de foto, hoe gezellig!
Gelukkig is er inmiddels ook weer wat ruimte om rammen te laten castreren. Morgen gaan er 4 en ook volgende week zullen er 2 gecastreerd worden. Hopelijk hebben we binnenkort dus weer keus genoeg. Maar mocht u op zoek zijn naar 2 of meer konijnen: kijk dan ook eens tussen onze koppels, want er zijn nog 3 leuke setjes die een baasje zoeken.
Door de verhuizing hebben de adoptie konijnen in moeten leveren qua ruimte, nu willen we ipv in de breedte, de hoogte in.
Tevens willen de groep samen voegen en uitbreiden met dieren die al lang in de ziekenboeg zitten.
Helpt u ons mee??
Dit bericht mag verspreid worden
Let op, de volgende foto’s kunnen als schokkend worden ervaren!
Hallo lieve baasjes,
Ik ben het, Snorremans. Twee weken geleden schreef ik jullie ook een brief, lieve baasjes. Ik had gehoopt wat van jullie te horen, maar helaas.. Misschien hebben jullie mijn brief niet ontvangen, lieve baasjes? Ik hoop dat deze brief wel aankomt, want ik heb belangrijk nieuws. Ik ben verhuisd, lieve baasjes. De dierenambulance heeft mij opgehaald uit het hertenkampje. Ze hebben mij naar de dierendokter gebracht, die mijn oogje verzorgd heeft. Daarna brachten ze me naar de opvang. Daar schrokken ze wel een beetje, lieve baasjes. Blijkbaar zie ik er niet zo goed uit. Maar van binnen ben ik nog precies hetzelfde, wees maar niet bang hoor, lieve baasjes.
Ze zorgen hier heel goed voor mij. Elke dag maken ze mijn oogje schoon en krijg ik medicijnen. Ik krijg ook elke dag brokjes, lieve baasjes. Daar ben ik wel blij mee, want die hadden ze in het hertenkampje niet. Het gaat inmiddels ook beter met mijn oogje, al zie ik er nog steeds niks mee. Het doet in elk geval wat minder pijn, lieve baasjes.
Ze zeggen hier wel dingen waar ik erg van geschrokken ben, lieve baasjes. Ze vinden mij zielig, omdat ik in een hertenkampje moest wonen. Daar horen konijntjes niet, zeggen ze. Echte baasjes brengen hun konijn daar niet heen, zeiden ze, lieve baasjes. Echte baasjes zijn heel anders. Ik vind het moeilijk om ze te geloven, lieve baasjes. Want ik dacht dat jullie om mij gaven. Dat ik jullie liefste konijn was. Dat hebben jullie zelf gezegd, lieve baasjes. Ik hoop dat ze ongelijk hebben, lieve baasjes. Daarom stuur ik jullie deze brief. Dan weten jullie waar ik ben. Ik hoop dat jullie komen, lieve baasjes. Ik wacht nog steeds op jullie.
Veel liefs,
Snorremans
Hier dan het beloofde vrolijke logje! 
De laatste tijd hebben we helaas veel ellende voorbij zien komen in de opvang. We kregen 2 totaal vervilte teddy’s in de opvang. Snorremans kwam met een dikke oog-ontsteking en tandproblemen bij ons binnen. En dan nog 2 sterfgevallen achter elkaar, waaronder adoptiekonijntje Bunny. Tja, da’s wel veel achter elkaar. Maar toch hebben we ook genoeg om blij mee te zijn en eigenlijk is februari 2012 helemaal geen gekke maand geweest.
Het kan bijna niemand ontgaan zijn dat we inmiddels verhuisd zijn naar Wildervank. Het is ongelooflijk, maar na weken verhuizen, zijn we nog steeds niet helemaal over. Dat moet voor 1 maart gebeuren, dus er zijn nog een paar dagen over. Toch hebben we het al super voor elkaar op de nieuwe lokatie. Alle dieren staan weer min of meer op hun plaats. De konijnenstellingen zijn in het koude gedeelte opgebouwd en de cavia’s hebben hun intrek genomen in ons kantoor, samen met de kleine knagers. Alle knagers hebben nu een warme plek, waardoor we ze ook weer tot leven zien komen. Wat hebben de stumpers het koud gehad! (net als alle vrijwilligers en stagiaires 
) Een aantal kooien moeten we vanwege ruimtegebrek verkopen, maar als die weg zijn hebben we een goede ruimte om de dieren te verzorgen en konijnen te koppelen. Natuurlijk moet er nog een hoop gebeuren, met name wat betreft de opslag. U zult dus nu nog wat rommeltjes aantreffen hier en daar, maar er wordt hard gewerkt om alles op z’n plaats te krijgen.
Gelukkig kan er ondanks alle werkzaamheden wel gewoon geplaatst worden. We merken dat de koude het moeilijk maakt om een goed dierenverblijf te maken, want er werd deze maand minder geplaatst dan we de laatste tijd gewend zijn. Als allereerste op de nieuwe lokatie mocht Willem naar een nieuw baasje verhuizen. En dat was dubbelfeest, want Willem zat al lang in de opvang met zijn 3 broertjes. Hopelijk kan de rest nu snel volgen. Ook vonden Takkie, Wilma, Nikki, Joris, Koetje, Tonny, Anoek, McNugget, Davy en Zinzy een baasje.
Deze week konden ook weer een aantal dieren verhuizen. Eerder al hamster Vince en rammetje Arnold. Vandaag gingen nog 3 konijnen naar een nieuw baasje. Allereerst mocht Janneke verhuizen met een pensiongast. Pief verloor tijdens het verblijf in het pension helaas zijn vriendje, maar maakte hier kennis met Janneke. Als leuk stel konden ze samen de opvang verlaten. Daarna ging Bas met mensen mee naar Zuidlaren. Hij zal thuis aan een dame gekoppeld worden. Hopelijk gaat dat goed, want er wacht een mooi plekje op hem. En als laatste ging vandaag Remmelt mee met konijntje Dora, die in 2010 al herplaatst werd. Dora vond het wat spannend, maar Remmelt zag haar helemaal zitten. Waarschijnlijk had hij gehoord wat een mooi verblijf er op hem te wachten staat. Hopelijk kunnen ze er samen nog een hele tijd van genieten!
Ondanks alle ellende van de afgelopen logjes hebben we heel veel om blij mee te zijn in de opvang. We hebben een fijne plek gevonden van waaruit we hopelijk weer vele dieren aan een baasje gaan helpen. De verhuizing is bijna klaar en in Wildervank wordt het dankzij de verhuisploeg steeds beter toeven. De lente staat voor de deur en we hebben zin om het vele plaatsen van vorig jaar weer op te pakken. Tot ziens in Wildervank!!
Ellende komt nooit alleen helaas… Vandaag is Dunken overleden, 1 van onze cavia-mannen. Hij bleek enkele dagen geleden ziek te zijn. Eten ging moeilijk en hij was (daardoor) afgevallen. Om hem aan te laten sterken is Dunken samen met zijn maatje Donk bij Iris geweest deze week. Hij begon juist weer wat zelf te eten. Vandaag had Dunken een afspraak bij de dierenarts om te bekijken wat er aan de hand was, maar helaas is het manneke toch plotseling overleden.
Het blijft sneu als een dier bij ons overlijdt. Het is toch de bedoeling dat we voor allemaal een baasje vinden en dat het niet eindigt in een asiel. We duimen voor dat Donk meer geluk heeft.
Komend weekend hopelijk weer eens een logje met een vrolijkere noot!
Helaas is Bunny op 20 februari overleden. Hij kwam in april 2011 binnen met zijn vriendinnetje Lola. In 2008 werden zij al eens samen herplaatst. Het bleek lastig om een goed huisje te vinden voor dit pittige koppel en tot overmaat van ramp werden beide ziek. Lola knapte goed op, maar we besloten dat Bunny in de adoptiegroep mocht gaan wonen. Daar is heeft hij nog een paar maanden van een fijn leventje mogen genieten, met dames Lena en Isabel aan zijn zijde. Helaas blijven de dames wederom alleen achter. Bunny is acht jaar geworden.
Rust zacht, lieve Bunny..
Let op, de volgende foto’s kunnen als schokkend worden ervaren!
Hallo lieve baasjes,
Ik ben het, Snorremans. Ik weet niet zeker of jullie me nog kennen, het is immers een tijdje geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hebben. Ik schrijf jullie een berichtje om jullie te laten weten dat ik het best goed heb, hier in het hertenkampje. Ik ben hier niet alleen en als ik geluk heb, is er genoeg te eten. Mijn vriendjes zijn niet altijd even lief voor mij, ze hebben een stukje van mijn oor af gebeten. Maar ik denk dat dat per ongeluk was hoor, lieve baasjes. En soms is het wel gezellig, dus maak jullie maar geen zorgen hoor, lieve baasjes. We hebben veel ruimte, het is wel jammer dat ik geen warm en droog hokje heb maar zulke dingen kun je natuurlijk best aan wennen. Sommige van mijn vriendjes en vriendinnetjes hebben zelf een soort hokje gebouwd, onder de grond. Helaas was er geen plek meer voor mij. Ik probeer nu zelf een hokje te bouwen, maar dat is best moeilijk als je het nog nooit gedaan hebt. Bovendien ben ik vaak zo moe. Maar maak jullie geen zorgen hoor, lieve baasjes, ik heb alle tijd dus het lukt me vast wel. Ik hoop alleen dat het niet weer zo koud wordt. Verder gaat alles heel goed hier. Alleen mijn oogje doet de laatste tijd een beetje zeer, en ik zie er niet zo veel meer mee. Ik snap niet zo goed hoe het komt, maar ik denk dat het wel over gaat hoor, maak jullie maar geen zorgen hoor, lieve baasjes.
Ik mis jullie wel een beetje. Ik wil natuurlijk niet ondankbaar zijn, jullie hebben me vast niet voor niets hier heen gebracht. Ik weet immers hoe gek jullie op mij zijn, jullie waren zo blij met mij toen jullie mij als klein konijntje uit de dierenwinkel haalden. De laatste tijd waren jullie mij misschien een beetje vergeten, maar dat geeft niet hoor, lieve baasjes. Ik snap wel dat jullie het druk hebben. Ik hoop dat jullie mij ook missen, en dat jullie mij gauw komen halen, lieve baasjes. Ik wacht gewoon op jullie.
Veel liefs,
Snorremans
